hasret çektiðimi bil, seni çok özlediðimi...

giden gidiyor malesef. ölen ölüyor. doðan doðuyor. insanlar geliyorlar ve gidiyorlar.
canýmýz yanýyor,çok mutlu oluyoruz,kahroluyoruz ve ölüyoruz.

þu aralar öyle yaþýyorum ki, garip. mutluyum. ama ölmüþ de dýþarýdan bakýyormuþ gibiyim hayata. ya da öyle bir þey. farkýndalýk mý denir bilmiyorum. ama bir garip...

anladým ki, özel olan her þey bitiyor. iliþkiler bitiyor. mutluluklar bitiyor. yenileri geliyor. ve gidiyor.

sanýrým biraz yoruldum veya bilemiyorum.

bilemiyorum ki...

Yazi yazamiyorum.
Ve tek suçlusu sensin.
Ben sana ihanet ediyorum.
Cok mutluyum,inan bana
Benim icin yoksun artik,yok yok yok !

Bir sekilde karsima cikip,
yoklugunu unutturmaya calisiyorsun,
ama yalansin sen kocaman bir yalan.. Senden nefret de etmiyorum. Hatta sana karsi hicbir sey hissetmiyorum bile. Sen yoksun benim icin.Sen yoksun..

Haritamda bir nokta bile degilsin.Kulaklarimla asla duymadim seni,gozlerimle gormedim.Sana dokunmadim,seni opmedim.Ben seni inkar ediyorum.Hic var olmadin bende. Ben seni sildim guzelim..  En guzel anilarimdan, en guzel dakikalarimdan sildim. Artik seni kolayca inkar ediyorum. Yalanlarini, mutsuzluklarini, dusuncelerini, kelimelerini... her seyini.. sen zaten beni reddederek kabul etmedin mi beni? ben inanmiyorum, sasirtamiyorsun artik beni. Kör bicakla kesseydin de boyle olacakti. beni sasirtamayacaktin.. sen artik bir hayal bile degilsin, bir ruyada bile can bulamayacaksin... ben seni coktan öldürdüm rüyalarimda... bicakladim hatirlasana.. ah, o sesi bile hatirliyorum,cigerine sapladigim bicagin o berrak sesini... inan senden nefret etmiyorum.. hatta tesekkur bile ediyorum, bana yeni kapilar acmam da yardim ettigin icin...

ve sen bir hic ugruna yasarken ben günümü gün ediyorum.

yenik sövalye zirhin eski...

Hayat bazen öyle garip oluyor ki..

Hiç beklenmeyen þeyler,hiç beklenmeyen insanlar,hiç beklenmeyen þarkýlar..Ve hepsi el birliði etmiþ gibi alakalý oluyor birbirleriyle.Diyorum ya  hep;kýrk yýl düþünsem aklýma gelmezdi.. Aynen öyle, düþünüyorum,belki kýrk yýllýk düþünüyorum ama aklýma gelemiyor.Dünyanýn öyle garip bir döngüsü var ki nasýlsa bir þekilde yolunu buluyor bize yolunu buldurtuyor.. Ve bazen insan altýnda o kadar eziliyor ki...

*Küçükken iki tane mumum vardý.Camdan bir yýldýzýn içinde dururlardý.Ve ben daha 14 yaþýndayken o mumlarýn bitiþlerini seyreder ve insan ömrünün de böyle eridiðini  düþünürdüm.Ne kadar da güzel eriyoruz deðil mi?
Belki biten mumlarý tabuta koymuyoruz ama biz hepimiz tabutlara gireceðiz.Ruhlarýmýz,yaþadýklarýmýz,aþklarýmýz ve nefretlerimizle beraber...

**Hayat bazen öyle garip oluyor ki...

Kalbimin bazý yerleri sevinç içindeyken diðer yaný mum gibi eriyor.Üflüyorum muma,sönsün daha fazla bitmesin diye...Ama sonuç vermiyor.Sanki ben üfledikçe daha da hýzlý yanýyor.Olaylar benim dýþýmda o kadar kötü geliþiyor ki yardým edemeyip durup izliyorum sadece... Ve o kadar hýzla...

Bugün yoruldum dostlar,el etmeyin bana!

Ýnsan her þey için mesai harcar hayatta.. yaþamak için bile mesai harcýyoruz.vücuttaki organlar yaþamayý sürdürmek için sürekli çalýþýyorlar. herkes çalýþýyor hayatta kalmak için.. sürekli.. peki bu nerden çýktý þimdi?

biz de çabalamýyor muyuz sevgimiz için? her þey için. tanýþmak için çabaladýk, ellerimizi tutmak için çabaladýk, öpmek için çabaladýk.. ama sevmek.. iþte tam bu noktada tesadüfler giriyor ortaya.. severken çaba harcamýyorum ben.. içimden geldiði için seviyorum..içim çaba harcamýyor yani.çünkü sen aslýnda bensin.. yani tesadüf dediðim de, senin karþýma çýkman..

artýk dakikalarý sayýyorum. her dakika seni bana yaklaþtýracak.her dakika seni ben yapacak..
zamaný kontrol etmeyi o kadar isterdim ki. zaman demek hayat demek. zamansýz hayat olur muydu? o zaman bitkisel hayat niye var?  bunun için var.. bilinç yok zaman yok...

artýk sabrýmýn son damlalarý bunlar.. içimden bir ses sürekli çýk evden koþ diyor.. koþ delice.. koþmak istiyorum sevdiðime.. kilometrelerce koþasým var.. ona kavuþmak için koþmak istiyorum. koþup zamaný tutmak.

saatler kaldý artýk.. uyumayý hiç istemiyorum. günün doðuþunu bekleyip geceyi kendi ellerimle kovmak istiyorum.

seni istiyorum artýk.. kaným seni istiyor,ciðerlerim seni istiyor.

anne karnýnda çocuk gibiyim,doðmak istiyorum..
gel ve doður beni..

Kýz, zýp zýp zýp
Masa, çarp çarp çarp
Vazo, düþ düþ düþ
Anne,koþ koþ koþ
Kardeþ çýðlýk,at at at
Bebek aðla,aðla,aðla
Anne,baðýr baðýr baðýr
Kýz (masumca) bak bak bak
Anne (daha çok) baðýr baðýr baðýr
Kýzýn kalbi (fazlasýyla) kýrýl kýrýl kýrýl
Anne git git git
Kýz,kaç kaç kaç
bahçeye koþ koþ koþ
Anne panik,ol ol ol
Baba gel,gel,gel
Kýza bak,bak,bak
Anlam yok,yok,yok

Ben sana kýzmam ki,bak bunu biliyorsun! Ben sana kýyamam ki!Canýný yakmak mý?
ASLA!

Ey Kadin,
Saçlarindan kan akti...
Bir tabak meyveyi
ikiniz yediniz,
biraz aciydi,
fakat geçti,

Ask zor,güzel ve
bir uyusturucu
ellerimde,
dilimde...

Ölüyorum  Tanrý'm
Bu da oldu iþte

Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum Tanrý'm

Ama ayrýca aldýðýn þu hayat
fena deðildir
üstü kalsýn.

              Cemal Süreya

*Nur içinde yat...

"haydi tiktak,bu sabah
huzurlu olsun."

kim bilebilir seni,söyle! Ah zavallý çocuðum,içine mi attýn kuþlarýný,kanatlarýný mý kýrdýn,söyle!
kim bilebilir,
huzurla mutluluðun arasýnda yatmanýn keyfini?
kim bilebilir,
mutluluktan nefessiz kaldýðýnda,kafandan attýðýn yorganý!

Ah çocuðum!
Ne büyük bir yanýlgý bu böyle içine sakladýðýn..yazýk deðil mi söyle! o küçük bedenine sýðdýrdýðýn acýyý göster bize!
Yeter çocuðum,aðlama! Ýçindeki çocuðu,daha fazla aðlatma... Emin ol o kuþlar bir gün küllerinden yeniden doðar,bir kez daha uçurursun onlarý içinde..!

Yalvarýrým artýk o film þeritlerini kes,erit,imha et!Dayanamýyorum çocuðum,kendin gibi küçük yataðýnda küçük küçük aðlamana.sarsýlan bedeninde oluþan dalgalanmaya katlanamýyorum.Omuzlarýndan tutup da atamýyorum seni aslanlara,yalvarýrým sus,sus sus sus!

Bundan  sonra,tek bir ses bile duysan,tek bir koku bile duysan,dolmayacak gözlerin çocuðum.Artýk bunlarý düþünme,yazýk sana...
Hayat boþ çocuðum,maneviyatýný yanýna al ve git.Unutma ki bu acýlarýn takdirini göreceksin,bu acýlarýn sonu seni mutlu edecek.Sadece yalvarýrým sana...

Bu gece çocuðum,bu gece güzel uyuyacaksýn.Ne ayrýlýk düþüneceksin,ne barýþma...Ne hüzün ne de eðlence,bu gece sadece kendini düþüneceksin.Sadece kendi olgunluðunu,kendi ruhunu.Bu gece çocuðum,sevdiceðini eriteceksin içinde,onu bütün hücrelerine yayacaksýn...

Bu gece aðlamak yok!
Bu gece sevmek var!
Bu gece seviþmek var!

"seni seviyorum tiktak,
merhametini ver bana!"

I.

Vakit akar da
ben durur muyum?
Acaba dýþý süslü
içi boþ bir ruh muyum?

Sevgilim senle biz,
bir denizin ortasýndayýz þimdi.
güneþ battý batacak
yanýmýzda iki þekerli bir çay
yarým býrakýlmýþ sigara
ah sevgilim ne þehvetliyiz
senle biz

Afrodit daha öpmemiþ gökyüzünü
pespembe rujuyla,
Tanrýlar bile el etmekte,
bense seni öpmekte
bak bir vapur daha geçiyor elini tutarken
ah sevgilim ne can ciðeriz
senle biz

bir denizin ortasýndayýz þimdi,
yatak büyüdükçe büyüyor
hatýrlasana sevdiðim,
bir cumhuriyet bayramýydý
en son kalemi de fethettiðin...
ah sevgilim ne çoluk ne çocuk
bir gömleðin birleþen düðmeleri
gibiyiz...